बडा ही मासुम लगता था तुम्हारा चेहरा जब कोई अटपटेसे जवाबो के सवाल खो जाने से तुम रो पडते थे... तबसे आजतक ये डर लगा रहता है.... कही उन जवाबोंकी रेलगाडीमे तुम्हारी मासुमीयत न खो जाये...
अजुन किती काळ तिथल्या तिथेच घुटमळणार आहेस? स्वत: भोवती गोल गोल फिरत अजुन किती खोल खोल रुतायचयं तुला? हाकेच्या अंतरावर असतं रे सगळं पण हाक मारणं आपलं आपल्यालाच करावं लागतं... कधी,कुठे,कसं नाही ठाउक मला... आभाळाच्या पलिकडून तर कधी स्वत:च्याच गाभार्यातुन...पण प्रत्येक हाकेला ओ मिळतोच... बस एकबार आवाज लगाके तो देखो...