दिवसभरात साचून साचून घुसमटलेल काळभोर आभाळ ऐन मावळतीला जेंव्हा धाय मोकलून बरसायला लागत तेंव्हा कोण जाणे का पण मनात एका अनामिक, अस्पष्ट भीतीची रेष उमटते...नकळतच कुठल्यातरी अशुभाची चाहूल मनात काळजीच काहूर उठवत... उतरत्या सांजेचा हा पाउस मग रात्रभर रडत बसतो...एकट्या रात्री एकटाच मोकळा होत....
No comments:
Post a Comment