अनोळखी वळणांशी झुंजणं हा खरतर स्वभाव नव्हता एकेकाळी.. अवघड वाटा.. नाविन्याची ओढ.. अन् ह्याच नवनव्या वाटांवर स्वतः बनवलेल्या ओळखीच्या काही खुणा.. सारं कसं माझं.. मी घडवलेलं... निर्मीतीचा आनंद काही निराळाच.. आताशा ह्या निर्मितीची एक नशा आहे डोळ्यात... काहीतरी नवीन, निराळं, अपरिचित गोष्टी खुणावताहेत... माझंच क्षितीज माझ्याही नकळत विस्तारतय.... आणि खुले होत आहेत अनेक नवे मार्ग.. माझेच मीपण पारखण्याचे..अन् कधी कधी स्वतःच्या अस्तित्वाबद्दल आश्चर्याचे सुखद धक्के सुद्धा देणारे.. हे असं स्वतःलाच तिर्हाईताच्या नजरेतंन जाणुन घेणंही मोठं मजेशीर होत चाललयं...