काल काही कामासाठी बाजारात गेले होते.. टिपिकल रिपेअर मार्केट... लहान मोठ्ठ्या एलेक्ट्रीकल, मेक्यानिकल, इलेक्ट्रोनिक्स गोष्टी, त्यांचे स्पेअर पार्ट्स, त्यांचे सर्विस वोर्कशोप्स... असा सगळा माहोल... काल पहिल्यांदाच आले इथे असं नाही पण नेहमीच जाणवणारी एक गोष्ट पुन्हा जाणवली.. ह्या फिल्ड मधलं पुरुषांचं वर्चस्व... ह्या भागात कधीही गेलं तरी मोजून 3-4 बायका दिसतात माझ्यासारख्या... आणि जाणवते ती आपल्यावर खिळलेली नजर पुरुषाची... नाही दरवेळी ती घाण नसते, इथे तर नाहीच...हि नजर असते कौतुकाची, आदराची, आणि कुतूहलाची सुद्धा... खोटं वाटेल कदाचित पण नं कामाची तत्परता सर्वात जास्त मला इथे दिसते... किंवा मी मुलगी म्हणून असेल कदाचित .. पण कधीच इथे मला वाट पहावी लागत नाही... आणि जितका वेळ असते तिथे तितका वेळ मला माझ्या मुलगी असण्याची जाणीव खूप चांगल्या पद्धतीने होत राहते.... thanks to these male dominated industries...बाहेरचं जग मुलींसाठी इतकही वाईट नाही हे पुन्हा माझ्यात रुजवल्याबद्दल....
.................................................................................................................
BRT... आमच्या ह्या भागात गेले वर्षभर हे BRT चं काम सुरु आहे... रस्त्याच्या मधोमध एक मोठ्ठा नीट कुंपण घातलेला रस्ता... आणि मुख्य म्हणजे त्यावर कुठे खोदकाम नाही कि रेतीचे ढिगारे नाही.. मस्त मोकळा गुळगुळीत रस्ता.. चारपदरी.. तर ह्या रस्त्याचं मेन प्रयोजन काही का असेना, लोकांनी त्याचे जे उपयोग शोधून काढलेत त्याला तोड नाही.. म्हणजे सकाळी त्यावर मोर्निंग वॉक होतं, योगासनाचे क्लासेस होतात, हास्य क्लब तर प्रत्येक चौकात... पहाटेच्या वेळी रहदारीच्या मधोमध भर रस्त्यात प्राणायाम कसं काय करतात लोकं हा प्रश्नच आहे म्हणा.... दुपारी हि जागा कामगारांची... कामवाल्या बायका, फेरीवाले, बिनधास्त तिथल्या BRT बस stop च्या शेड मध्ये विसावतात.. आणि जवळपासच्या ऑफिसेसची हि हक्काची पार्किंग स्पेस बरं का.. ऐसपैस.. संध्याकाळच्या वेळी मात्र ह्या जागेचा नूर बदलतो.. दिवसाच्या गुढतेची कात टाकून हा रस्ता रंगीबेरंगी होतो..यंगिस्तान चा कट्टा होतो.. मस्ती मज्जेने गजबजून जातो... त्या पिवळ्या प्रकाशाच्या खाली कधी वाढदिवस साजरा होतो तर कधी फेअरवेल.... एखाद्या गाडीच्या टपावर चढून कधी नाचत असतं कोणी तर कधी बाईकवर कोणीतरी स्टंट मारत कोणाला तरी इम्प्रेस करत असतं... धमाल असते एकूणच.. रात्र चढत जाता बाजूचा मुख्य रस्ता हळूहळू शांत होत जातो... आणि गप्पांमध्ये रंगलेला हा BRT लेन त्या चहाच्या कपात विरघळत जातो...
........................................................................................................
टाळायचा म्हणत जाणून बुजून बदललेला रस्ता जेव्हा पुन्हा त्याच नकोश्या मुक्कामी पोहोचतो नं... तेव्हा लागत जातात अर्थ सवयींचे.. पावलांच्या... मनाच्या... सवयींचे अर्थ...
.......................................................................
काल बरेच दिवसांनी ऐन घाईच्या वेळी भर रस्त्यात फतकल मारून बसलेलं हट्टी पिल्लू बघितलं... शाळेचा ड्रेस, गळ्यात waterbag , पाठीवर दप्तर आणि हे ध्यान रस्त्यात पाय पसरून भोकाड पसरतंय... त्याची आई बिच्चारी कानकोंडी आणि रागावलेली... पिल्ल्याची नेमकी डिमांड नाही कळली पण अजूनतरी आईला त्रास देण्याची, हट्ट करण्याची जुनीच पद्धत हि पोरं वापरताहेत हे बघून बरं वाटलं...
..............................................................................
.................................................................................................................
BRT... आमच्या ह्या भागात गेले वर्षभर हे BRT चं काम सुरु आहे... रस्त्याच्या मधोमध एक मोठ्ठा नीट कुंपण घातलेला रस्ता... आणि मुख्य म्हणजे त्यावर कुठे खोदकाम नाही कि रेतीचे ढिगारे नाही.. मस्त मोकळा गुळगुळीत रस्ता.. चारपदरी.. तर ह्या रस्त्याचं मेन प्रयोजन काही का असेना, लोकांनी त्याचे जे उपयोग शोधून काढलेत त्याला तोड नाही.. म्हणजे सकाळी त्यावर मोर्निंग वॉक होतं, योगासनाचे क्लासेस होतात, हास्य क्लब तर प्रत्येक चौकात... पहाटेच्या वेळी रहदारीच्या मधोमध भर रस्त्यात प्राणायाम कसं काय करतात लोकं हा प्रश्नच आहे म्हणा.... दुपारी हि जागा कामगारांची... कामवाल्या बायका, फेरीवाले, बिनधास्त तिथल्या BRT बस stop च्या शेड मध्ये विसावतात.. आणि जवळपासच्या ऑफिसेसची हि हक्काची पार्किंग स्पेस बरं का.. ऐसपैस.. संध्याकाळच्या वेळी मात्र ह्या जागेचा नूर बदलतो.. दिवसाच्या गुढतेची कात टाकून हा रस्ता रंगीबेरंगी होतो..यंगिस्तान चा कट्टा होतो.. मस्ती मज्जेने गजबजून जातो... त्या पिवळ्या प्रकाशाच्या खाली कधी वाढदिवस साजरा होतो तर कधी फेअरवेल.... एखाद्या गाडीच्या टपावर चढून कधी नाचत असतं कोणी तर कधी बाईकवर कोणीतरी स्टंट मारत कोणाला तरी इम्प्रेस करत असतं... धमाल असते एकूणच.. रात्र चढत जाता बाजूचा मुख्य रस्ता हळूहळू शांत होत जातो... आणि गप्पांमध्ये रंगलेला हा BRT लेन त्या चहाच्या कपात विरघळत जातो...
........................................................................................................
टाळायचा म्हणत जाणून बुजून बदललेला रस्ता जेव्हा पुन्हा त्याच नकोश्या मुक्कामी पोहोचतो नं... तेव्हा लागत जातात अर्थ सवयींचे.. पावलांच्या... मनाच्या... सवयींचे अर्थ...
.......................................................................
काल बरेच दिवसांनी ऐन घाईच्या वेळी भर रस्त्यात फतकल मारून बसलेलं हट्टी पिल्लू बघितलं... शाळेचा ड्रेस, गळ्यात waterbag , पाठीवर दप्तर आणि हे ध्यान रस्त्यात पाय पसरून भोकाड पसरतंय... त्याची आई बिच्चारी कानकोंडी आणि रागावलेली... पिल्ल्याची नेमकी डिमांड नाही कळली पण अजूनतरी आईला त्रास देण्याची, हट्ट करण्याची जुनीच पद्धत हि पोरं वापरताहेत हे बघून बरं वाटलं...
..............................................................................
No comments:
Post a Comment