बयो, 
संवाद साधायचा असतो की नकळत साधला जातो? म्हणजे बघ नं वर्षानुवर्षं गप्प तू अन अख्ख्या जगाची अखंड बडबड सोबतीला घेऊन वणवण भटकणारी मी.. आपल्यात संवाद आहे का गं ? स्पर्शाला भाषा नसते म्हणतात तसं संवादाचंही असतं नाही का? .. मौन हासुद्धा संवाद असतोच नं.. अन ह्या मौनाची जी भाषांतरं होतात तो संवाद तर निव्वळ विलक्षण...
. बयो, मृत्युशी घडलाय कधी संवाद तुझा? अशी हसतेय काय ? त्याच्या इतका बोलका जन्मही नसतो गं.. वेळोवेळी खुणावणारा, तरी चकवणारा मृत्यू सतत जाणीव करून देत असतो, सांगत असतो 'मी आहे बरं का' .. त्याचं बोलावणं येईल म्हणून तर इतकं घाईत जगत असतो नं आपण..
. बयो वेग हवा गं जगण्याला.. शक्य तितकं अनुभवता आलं पाहिजे.. जगता आलं पाहिजे.. नाहीतर श्वास घेण्यातच सरायचा अख्खा जन्म...
. ह्या जगण्याशी अन पर्यायाने आपल्यातल्या स्वतःशी हरवलेला संवाद नव्याने सांधायचा का गं ?