म्हैस

म्हैस.. अहं हि पुलंची म्हैस नाही.. ह्या म्हशी.. काळ्या तुकतुकीत अंगाच्या, वेलांटीदार शिंगांच्या आणि कळकट्ट शेपटीच्या... तर ह्या म्हशींच घर माझ्या ऑफिसच्या वळणावर.. आणि ते वळण म्हणजे बॉटल नेक... रोजचा ट्राफिक जॅम... आणि त्यात ह्या म्हशींची ही मोर्निंग वाक ची वेळ... झोपाळलेल्या डोळ्यांनी, शेपटीने चिप्पाड काढत आल्सवात ऐन मोक्याच्या वेळी ह्या म्हशी रस्त्यावर उतरतात...बर एका बाजूने चालावं नं तर नाही त्या आपल्या मधोमध... चालली वरात ऑफिसच्या वेळेत रमत गमत... ... गब्दुल म्हशी हॉर्न वाजला कि बिथरणार...दुडूदुडू पळणार.. आज नेमकी मी फ्रंट ला... समोर गुटगुटीत म्हैस.. मी हंड्ल डावीकडे केलं कि तीपण शिंग वळवणार.. अन मी जर गाडी रेज केली कि तिच्या घाऱ्या डोळ्यांनी असं काही बघणार कि मी आहे त्याजागी गाडी बंद करून उभी.. तिच्या बाजूची तिची मैत्रीण अजूनही जर झोपेत अन माझ्या डोक्यातला प्लान चेंज.. आता मी ह्या प्रेमळ झोपाळू म्हशीच्या बाजूने गाडी टाकणार.. मी आगेकूच करणार इतक्यात.. इतक्यात हिची झोप उडवायला त्या तिच्या गलेलठ्ठ मैत्रिणीने हंबरडा फोडला... हम्माआ... त्याचा मला लागलेला अर्थ असा " अग ए उठ, ती सटवी तुला घासून जातेय बघ, तिला जाऊ देऊ नको".. कारण नेमक्या त्या क्षणी मी बरोबर त्यांच्या मध्ये.. खिंडीत अडकल्यासारखी.. दोन्ही बाजूला काळ्या म्हशी अन मध्ये माझी काळी गाडी.. त्या दोन पावलं पुढे.. मी चार चाकं मागे.. त्यामागे मी पुढे... कासवगती सारखं मी म्हैस गतीने समोर सरकत होती. अन सवयीने लक्ष घड्याळाकडे... च्यायला ह्या म्हशींमुळे लेटमार्क? खपणार नाही.. खिंडीत अडकल्या मुळे अंगात बाजीप्रभू संचारले .. अन हंड्लरुपी तलवारीचे चहुबाजूनी वार करत मी शत्रूपक्षावर तुटून पडले... शत्रुपक्ष बिथरला... अचानक झाल्या हमल्यामुळे वाट फुटेल तिथे घुसायला लागला.. पण आमची एकी होती.. माझ्या मागे माझ सैन्य होतंच.. मी धैर्याने पुढे सरकत होते.. आणि ऐन मोक्याच्या क्षणी मला सुटकेचा मार्ग दिसला..नेमका तोच त्या ढूस म्हशीला पण दिसला.. मी गाडीचा वेग वाढवला तसा ती जॉगिंग मोड वर..मी पुढे ती मागे..ती पुढे मी मागे.. चुरशीचा लढा.. त्वेष.. इर्षा.. अन डोक्यात लेटमार्क...टिंग... लेटमार्कच्या विचाराने मी मुसंडी मारली.. एक हात होर्न वर आणि दुसरा स्पीडवर...डोळ्यासमोर लेटमार्क ... अन खिंड पार...हुश...मी जिंकले होते.. विश्वास बसत नव्हता म्हणून मागे वळून बघितलं तर तिच्या डोळ्यात बघून घेईन तुला असा भाव. अन ते बघून घाबरलेल्या माझं ऑफिसकडे प्रयाण...